وَ یکی‌ از هَمینـ روز‌هآ پی‌ می‌‌بریمـ
کهـ زیر گنبد‌هآی کبودِ مآ
غِیر اَز خـُـــــــــدا
هَرگز کَسی‌ نبودهـ
وَ نیستـ
وَ نخواهد بــــُود
و آنـ روز مثلِـ اَبر گریهـ نکُــــن
مثلِ بَبر نَعره کنـ
بگذآر دنیآ بِداند
کهـ مآ در اینـ روزگآر
تنهــــــــــآ بودیمـ

تنهــــــــــــــــــآ هَستیمـ

وَ تنهــــــــــــــــــآ خواهیمـ ماند